جنگ بیش از آنکه صرفاً ویرانگر زیرساخت ها، شهرها و سازه های فیزیکی باشد، هجومی بی رحمانه به تداوم تاریخی و حافظه زیسته یک ملت است. در کوران بحران، وقتی اولویت نخست به بقای زیستی و تهیه مایحتاج اولیه فروکاسته می شود، پرداختن به اموری چون نسب شناسی و تدوین شجره نامه ممکن است در نگاه نخست کاری حاشیه ای، تجملی یا حتی غیرضروری به نظر برسد؛ اما واقعیت این است که مستندسازی ریشه ها در تاریک ترین روزهای تاریخ، یکی از حیاتی ترین راهبردهای بقای فرهنگی، بازپیوند انسانی و صیانت از هویت جمعی است. شجره نامه سدی دفاعی در برابر گمنامی، پراکندگی و نابودی خاموش یک تبار در گذر بحران های سهمگین به شمار می رود.

• شکنندگی راویان سالخورده: جنگ و پیامدهای غیرمستقیم آن همچون ناامنی، دشواری دسترسی به درمان و فشارهای روانی، تهدیدی آنی برای حیات سالمندان است. با فقدان هر یک از آنان، رشته های ارتباطی چند نسل پیشین ممکن است برای همیشه گسسته شود.

• ویرانی بایگانی های دولتی و اسناد ثبتی: تاریخ جنگ ها گواه آن است که دفاتر ثبت احوال، اسناد ملکی، کلیساها، مساجد و بایگانی های ملی همواره در معرض بمباران، آتش سوزی و غارت قرار دارند. وقتی اسناد رسمی از میان بروند، تنها ردپای معتبر باقی مانده همان مدارک و شجره نامه هایی است که در دست خود خانواده ها حفظ شده است.
• ثبت روایات دست اول: شجره نامه صرفاً فهرستی از نام ها نیست؛ اگر در شرایط بحرانی نوشته شود، روایت پیوستگی نسلی را در پس زمینه رویدادهای تاریخی ماندگار می کند و مانع از مسخ شدن واقعیت در آینده می شود.

• احساس پیوستگی میان نسلی: روان شناسی تروما نشان می دهد افرادی که شجره نامه و روایت ریشه های خانوادگی خود را می شناسند، تاب آوری بیشتری در برابر شوک های ناشی از بی خانمانی نشان می دهند. دانستن این که اجداد ما پیش از این نیز از طاعون ها، قحطی ها و جنگ های کهن جان به در برده اند، نیرویی درونی برای بقا به نسل جوان می بخشد.

• حفظ پیوند کودکان مهاجر با خاستگاه نخستین: کودکانی که در جریان جنگ به اجبار محیط زیست خود را ترک می کنند، به سرعت در ساختار زبان و فرهنگ محیط جدید جذب می شوند. یک شجره نامه مستند، شجره خونی و هویت اصیل را شفاف نگه می دارد تا فرزندان در آینده دچار سردرگمی نسلی و بحران بی ریشگی نشوند.

• تسهیل بازپیوند گم شدگان: بمباران ها و مهاجرت های اضطراری مسبب جدایی کودکان از والدین و برادران از خواهران می شوند. نام دقیق جد مشترک، اسامی کامل نیاکان، شاخه های خویشاوندی و زادگاه ها، مهم ترین معیارهای تطبیق و بازشناسی در نهادهای بین المللی جستجوی مفقودین به شمار می روند.

• اثبات حقوق مالکیت و ارث: خانه ها، زمین ها و دارایی های متروکه در مناطق جنگ زده پس از استقرار صلح نیازمند احراز هویت مالکان واقعی یا وراث قانونی هستند. نبود سندی که پیوند وارث با مالک اصلی را اثبات کند، عموماً به از دست رفتن قطعی املاک اجدادی منتهی می شود.
• احراز پیوندهای خونی و حقوق مهاجرتی: در بسیاری از نظام های حقوقی جهان، پذیرش پیوستن به خانواده، دریافت تابعیت از طریق نسب، یا حمایت های ویژه، وابسته به ادله مستند شجره نامه ای و اثبات نسبت های فامیلی است.